Komora regeneracyjna Tachion

Komora tachionowa ma pozytywny wpływ na stan organizmu równoważąc umysł, ciało i emocje.

Sesje w komorze tachionowej wspomagają regenerację ciała fizycznego i energetycznego na wszystkich poziomach. Podczas sesji klient doświadcza transmisji energii tachionowej (w postaci przepływu, transmisji cząstek subatomowych bezpośrednio przez ciało).

 

JAK TO DZIAŁA?

Korzystając z zaawansowanej technologii, która konfiguruje sakralną geometrię, metale szlachetne i kryształy komora przyciąga, a następnie generuje cząstki tachionów z orbity okołoziemskiej i kieruje je bezpośrednio do ciała osoby znajdującej się w komorze. Energia tachionowa jest pierwszą formą, która wyłania się z pierwotnej bezkształtnej energii punktu zerowego. Innymi słowy tachionn (cząstka subelemenatrna) jest pierwszą formą, pierwszym kawałkiem materii.

KORZYŚCI PŁYNĄCE Z SESJI W KOMORZE 

Energia tachionowa harmonizuje i ożywia matrycę energetyczną, która kształtuje całą materię, a tym samym także nasze ciała mentalne, emocjonalne, eteryczne i fizyczne. Następuje regeneracja na poziomie energetycznym człowieka, co wywiera ogromny wpływ na nasze zdrowie fizyczne i samopoczucie. Komora regeneracyjna Tachion  harmonizuje wszystkie pola elektromagnetyczne, jest również doskonalą ochroną przed wszelkimi formami elektrosmogu.

Po sześciu 20-minutowych sesjach w komorze tachionowej pacjenci doświadczają poprawy ogólnego samopoczucia, zwiększenia harmonii emocjonalnej, “jasności” umysłu, oraz większej łatwości w radzeniu sobie z problemami natury fizycznej oraz duchowej.

FIZYKA KWANTOWA O TACHIONACH

Model fizyczny stworzony przez Herberta Frieda z Uniwersytetu Browna i Yvesa Gabelliniego z Uniwersytetu w Nicei zakłada istnienie tachionów (cząstek subelementanych) poruszających się z prędkością szybsza od światła. Wzbudza to ogromne kontrowersje, ale szczególna względność – choć zakazuje szybszego niż światło przemieszczania się zwykłej materii i fotonów – nie wyklucza jednak całkowicie tego typu cząstek.

Jak to wyjaśnia Fried, w sytuacji zdarzeń kosmicznych na wielką skalę, np. wybuchów supernowych, tachiony mogą być wyrywane z kwantowej próżni i wysyłane do prawdziwej, czyli naszego codziennego świata, jako rzeczywiste cząstki, których po prostu jeszcze nie zarejestrowaliśmy.

Zgodnie ze szczególną względnością masa spoczynkowa tachionu jest liczbą urojoną, w przeciwieństwie do masy spoczynkowej zwykłych cząstek. Gabellini i Fried zdali sobie sprawę, że dodając do modelu tachiony (i antytachiony), uzyskuje się sporo korzyści, np. możliwość wyjaśnienia inflacji kosmicznej.

-Fried twierdzi, że model ten doskonale pasuje do istniejących danych eksperymentalnych na temat ciemnej materii i energii oraz inflacji.

Co więcej, wg obu naukowców, gdyby wysokoenergetyczny tachion wpadł do prawdziwej próżni, mógłby natrafić na antytachion i unicestwić go, a wynikła z tego kwantowa “eksplozja” energii byłaby w stanie stać się zalążkiem wielkiego wybuchu, dającego początek nowemu wszechświatowi. Hipotezy te uzupełniają inne koncepty, w tym przede wszystkim teorię multiwszechświata.

To samo można opisać za pomocą pola Higgsa, które wedle tej idei było polem tachionowym przed spontanicznym złamaniem symetrii. Wszystkie teorie dotyczące pól tachionowych to przypadki spontanicznego łamania symetrii. Mechanizm Higgsa jest przykładem spontanicznego łamania symetrii, a więc również przykładem pola tachionowego na początku Wszechświata.

Energia zgromadzona w próżni kwantowej jest zazwyczaj wystarczająco duża, aby przeciwdziałać grawitacyjnej tendencji galaktyk do zapadania się w siebie. Jednak w teorii Frieda i Gabelliniego, kiedy tworzy się nowy wszechświat, poprzez “łzę” uronioną przez anihilację tachionu-antytachionu przedostaje się ogromna ilość energii owej próżni. Ostatecznie nawet odległe części starego wszechświata zostają tym dotknięte – energia próżni kwantowej starego wszechświata wycieka do nowego jak powietrze uciekające przez dziurę w balonie.

Zmniejszenie swoistego bufora energii próżni kwantowej przeciwstawia się grawitacji w starym wszechświecie, co sugeruje, że gdy stary wszechświat umiera, wiele jego galaktyk tworzy supermasywne czarne dziury w nowym wszechświecie, z których każda będzie zawierać masę gwiazd i planet starej galaktyki.

Niektóre z tych nowych czarnych dziur mogą tworzyć centra nowych galaktyk w nowym wszechświecie. Wszystko, co nas nurtuje obecnie w kosmologii, zaczyna się pięknie układać i wyjaśniać.

  • Tutaj dodaj opinię od klienta.

    Robert Nowak

    Pracownik biurowy
  • Tutaj dodaj opinię od klienta.

    Customer #2

    CEO, Invision Inc.
  • Tutaj dodaj opinię od klienta.

    Customer #3

    CEO, Invision Inc.